උදෑසන සුපිපි තඹරු කුසුම් වැනි  ආදරණීය දුවා දරුවන් අපට සම්පතකි. ඔවුන්ගේ පැහැය, හැඩය තරාතිරම තුළ කිසිඳු වැදගත් කමක් නොමැත. “දරුවන්”.... කටපුරා ඔවුන්ව අමන්ත්‍රණය කළ හැකිය. ඔවුන්ගේ අදහස් , සුන්දර සිතිවිලි, සුරංගනා ලෝක මවන ඔවුන්ගේ මටසිළුටු සිත්, ඔවුන්ගේ ලෝකය, කෙතරම්නම් සුන්දරද?

අපට අවශ්‍ය දේ ඔවුන්ට අවශ්‍ය නැත. ඔවුන් තුල ඇත්තේ අහිංසක බලාපොරොත්තු පමණි. ඔවුන් වැඩිහිටියන්ගෙන් නිතැතින්ම අපේක්ෂා කරනුයේ  ආදරය, කරුණාව සහ ආරක්ෂාවයි.බොහෝ අවස්ථාවල වැඩිහිටියන් හරිහැටි ඔවුන්‍ට ලබා නොදෙන්නේ ද එය නොවේද?  අද අප රට පමණක් නොව මුළු ලෝකයේම දරුවන් මුහුණපා ඇති ප්‍රබලතම ගැටළුවද එයයි.  

ළමාවිය රුදුරු මිනිස් ග්‍රහණයන්ට ගොදුරු වූ අවස්ථා සුලභව දැකිය හැකිය. වර්තමානයේ බොහෝ දරුවන්ට ඔවුන්ගේ ළමා කාලය නිසි පරිදි ගතකිරීමට අවශ්‍යකරන පහසුකම් සැලසී නොමැත. කුඩා දරුවන් ඔවුන්ට ඔරොත්තු නොදෙන රැකියාවන් වල යොදවමින් ළමා ශ‍්‍රමය සූරාකෑම අද බොහෝ අවස්ථාවල දක්නට ලැබේ.  බොහෝ දරුවන්  අද මෙහෙකරුවන් බවට පත්ව ඇත. මව්පියන් නොමැතිව අනාථයන් බවට පත්ව ඇත. ලිංගික අතවර වලට ලක්වී ඇත. තමන්කල වරදවත් නොදන්නා  සමහර දරුවන්  බාල අපරාද කරුවන් ලෙස හංවඩු ගැසී ඇත. තවෙකෙකු නොයෙක් අපයෝජනයන්‍ට ලක්ව ඇත. මෙසේ අනන්ත දුක් විඳින්නේ හෙට ලොව භාර ගන්නා අපගේම දරුවන් නොවේද? මෙසේ බොහෝ දරුවන්ගෙන් තම ළමා ලෝකය නොදැනුවත්වම ගිලිහී ඇත.

මෙවන් වු ලෝකයක උතුම් මිනිස් දම් මතුකරවන අටියෙන් ඔක්තෝම්බර් පළවෙනිදාට ලෝක ළමා දිනය අස්වැද්දී ඇත. ලෝකය‍ම සමරන සුන්දරවු ළමා විය මිය යා නොදී ආරක්ෂා කිරීම වැඩිහිටි සියල්ලන්ගේම වගකීම බවට පත්ව ඇති මොහොතක මෙවර  ද ‘දිනූ දේශය දරුවන් සඳහා ගොඩනගමු’ යන තේමාව යටතේ ලෝක ළමා දිනය  සැමරේ.

1989 නොවැම්බර් මස 20 වන දින එක්සත් ජාතීන්ගේ මහා මණ්ඩලය විසින් අනුමත කරගන්නා ලද ළමා අයිතිවාසිකම් පිළිබඳ ප්‍රඥප්තියට අනුව ඉතාමත් සරළම අදහස නම් "නීතිය මඟින් අඩු වයසකදී පූර්ණත්වය ලබන්නේ නම් මිස වයස අවුරුදු 18ට අඩු සියලු මනුෂ්‍යයන් ළමුන්ය" යන්නයි.  

 “ලොව හොදම දේ දරුවන්ට” යැයි ලෙනින් වරෙක ප්‍රකාශ කර ඇත. දරුවන් කායිකව හා මානසිකව යහපත් ලෙස වර්ධනය වන්නට නම් ඔවුන්ට හොදම දේවල් ලැබිය යුතුමය. මෙයින් වඩාත් වැදගත් වන්නේ අධ්‍යාත්මිකව නැතහොත් මානසිකව දරුවන්ට ලැබෙන හොදම දේවල්ය.

දරුවන්ට මානසිකව හොදම දේවල් ලබාදීමට දෙමාපියන් හා වැඩිහිටියන්ට ඇති වගකීම සුළුපටු නොවේ. දරුවන්ට ඇහුම්කන්දීම ඒ සදහා ඇති හොදම ක්‍රියාමාර්ගයයි. දරුවන්ට ඇහුම්කන්දීම යනු දරුවන් තේරුම් ගැනීමට උත්සාහ කිරීමයි. ඔවුන්ගේ කායික අවශ්‍යතාවලටත් වඩා ඔවුන්ගේ මානසික අවශ්‍යතා වටහා ගැනීමයි.

කුඩා දරුවන්ගේ මනස ඉතා පහසුවෙන් රිදවිය හැකිය. මනස රිදවීමට කායිකව හිංසනය කිරීම අත්‍යාවශ්‍යම නොවේ. නමුත් වචනයෙන් රිදවීම කායිකව රිදවීමකට වඩා වැඩියෙන් සිතට දැනේ. එයින් දිර්ග කාලීන අහිතකර ප්‍රතිඵල ගෙනදිය හැකි මානසික ලෙඩුන් බවට ද පත්විය හැකිය. ළමයින්ව මානසිකව පෙළීමෙන් අනාගතයේ ලොව බිහිවනුයේ  අපරාජිත හැඟී‍ම්වලින් යුතු විකාර මනස් ඇති වැඩිහිටි පරපුරකි.

අද සමාජය තුල  වැඩිපුරම සැරිසරනු‍යේ විෂබීජයන්ය. තාක්ෂණයේ දියුණුවත් සමග දියුණු වී ඇති ජනමාධ්‍ය මේ දේවල් නිවසේ සාලයටම ගෙනැවිත් අත අරී. පටු වාණිජ්‍යමය පරමාර්ථයන් ඒකායන අරමුණ කරගනිමින් සුන්දර ලෙස රූපවාහිණියෙන් සහ සමාජයෙන් නිර්මාණය කෙරෙන ප්‍රචණ්ඩත්වය මුල් කරගත් පණිවිඩ සැනෙකින් අහුලා ගැනීමට සහ ඒවා දිව්‍ය වාක්‍ය ලෙස පිළිපැදීමට දරුවෝ පෙළඹෙති.

වයසින් අඩු දරුවන් කුඩා කාලයේ සිටම විවිධ සේවාවල යෙදවීම වර්තමානයේ බහුලව දැකිය හැකිය. ළමයින්ගේ මූලික අයිතීන් උල්ලංඝණය වන අනිසි තත්ත්වයන් ලෙස මෙය සඳහන් කළ හැක. ළමා ලිංගික අපයෝජනය, ගණිකා සේවය, මෙහෙකාර සේවය, විදේශිකයන්ට ළමයින් විකිණීම, මහමග දරුවන් හැරදා යාම, දැරියන් දුෂණය කර මරා දැමීම, මත් ද්‍රව්‍ය ළමයින් අතර බෙදා හැරීම සීඝ්‍ර ලෙස  වර්ධනය වී ඇත.

පර්යේෂණ හෙලිකරන අන්දමට වැඩි වශයෙන්ම  ශාරීරික මානසික සහ ලිංගික අතවරවලට ගොදුරු වන්නේ පිටතදී නොව තම නි‍වස තුළදීමය. නිවස තුළම හිංසනය වපුරා හිංසනයම නෙලන අවස්ථා හුදෙක් දැකිය හැකිය. බොහෝ අවස්ථාවලදී  හිංසනය  සඳහා මධ්‍යසාර ද  අධාරකයක් වේ.

සියවස් ගණනාවක් පුරාම රහසේ ව්‍යාප්ත වෙමින් පැවති ළමා අපයෝජනය  වර්තමාන සමාජයට බරපතල සමාජ පිළිලයක්ව  ඇත.

ළමයින් කෲර වධහිංසා වලට භාජනය කිරීම. ළමයින්ගෙන් අයුතු ලිංගික ප්‍රයෝජන ගැනීම. ලිංගික අපචාරයන් සදහා ළමුන් සැපයීම. අසත්‍යය හෝ අශ්ලීල දර්ශනයකට හෝ ප්‍රකාශනයකට ළමයකු යොදා ගැනීම හෝ ඒ සදහා අනුබල ලබා දීම එවැනි ප්‍රකාශනයක් සන්තකයේ තබා ගැනීම, විකිණීම බෙදා හැරීම හෝ ඒ සදහා අනුබල දීම. ළමුන් සිඟා කෑම සදහා යෙදවීම. ලිංගික සංසර්ගය සදහා ළමුන් කුලියට ගැනීම, සේවයේ යෙදවීම. සීමිත භාණ්ඩ, එනම් විෂ ද්‍රව්‍ය, අබිං හා වෙනත් මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රවාහනය සදහා ළමුන් යොදවා ගැනීම සඳහා වයස අවු :18ට අඩු ළමයින් යොදවා ගැනීම ඉතා බරපතල අපරාධයක් ලෙස නිර්වචනය කර, ඒ සඳහා දඩුවම්ද නියම කොට ඇත.

වත්මන් සමාජයේ දරුවන්ට අවි ආයුධ, මිනීමැරුම්, ගහමරා ගැනීම්, අඩදබර අමුතු දේවල් නොවේ. රූපවාහිණී, අන්තර්ජාලය, සිනමාව, ගුවන් විදුලිය හරහා දරුවන් අසන දකින දෙයින් බහුතරයක්ම අයහපත් දේවල්ය. ඒවා තුලින් ඉතා ඉක්මනින් දරුවන්ගේ මනස විකෘති කරයි. විකෘති මනසකින් වැඩෙන  දරුවා සංවේදීත්වයෙන් අඩු පුද්ගලයෙක් බවට පත්වීම පුදුමයක් නොවේ. එවන් පුද්ගලයෙකුට සමාජයට කල නොහැක්කක් නොමැත. ඔවුන් එවන් ‍ප්‍රපාතයකට ඇද දමන්නේ අපම නොවෙද?

සුන්දර ළමා විය අසුන්දර කිරීමට දායකත්වයක් ලබා දෙන්නේ වැඩිහිටියන් විසින්මය. ඔවුන්ගේ  සුන්දර පුංචි ලෝකයේ නිදහසේ සැරිසැරීමට අවශ්‍ය ව‍ටා පිටාව අප සලසා දිය යුතුමය. එය වැඩිහිටි කාගේත් වගකීමකි. උදෑසන කල සිත්තමක් වැනි සුන්දර ළමා ලොව  නිකරුනේ විනාශ වී යානොදී දැයේ දරුවන් රැක ගැනීම අප කාගේත් වගකීමය. කිසිදු දරුවකු අනාදරයට ලක් නොවිය යුතුයි. දරුවන් ඉදිරියේ අනවශ්‍ය ලෙස කෑ ගැසීම බිය වැද්දවීම කායික අඩම්තේට්ටම් කිරීම කිසිම විටෙක නොකළ යුතුය.

ආදරයෙන්, දයාවෙන්, කරුණාවෙන් පිරුණු ලොවක් සෑම දරුවකුටම හිමි වේ නම් එය  මහත් භාග්‍යයකි. සෑම දරුවකුටම ආදරය ලැබිය යුතුය. එය දරුවකුගේ මානසික වර්ධනය යහපත් කරයි. 
 

"අව්‍යාජත්වයේ හා සුන්දරත්වයේ විශ්වමය සංකේතය ඔහුය."

"මානව ශිෂ්ටාචාරයේ තීරණාත්මක සාධකය ඔහුය"

"විශ්වයේ ශේෂ්ඨතම නිර්මාණය ඔහුය."

මෙවන් සාහිත්‍යමය නිර්වචනයන්ට පාත්‍ර වු ළමයා, නිර්වචනයකට හසුකළ නොහැකි තරම් සුන්දර  වූ ළමා ලෝකය, සුනුවිසුණු කර දමන්නේ කෙළෙසින්ද? පිපෙන්නට වෙරදරන රෝස කැකුළු පිපෙන්නටත් පෙර තලා පෙලා විනාශ කළ හැක්කේ කෙතරම් කුරිරු මනසකින් යුතු තිරිසනෙකුට ද ?   නමුත් සිදුවන්නේ එය පමණි.  එය අකමැත්තෙන් වුවද පිළිගතයුතුය.

සියළු දෙනා එක්ව දරුවන්ගේ උපරිම යහපත උදෙසා කටයුතු කිරීම සහ දරුවන් වෙනුවෙන් දියහැකි හොදම ලෝකයක් තනා දීම වැඩිහිටියන්වන අප කාගේත් වගකීමය. මෙවර ලෝක ළමා දිනයේදීවත් එය අදිටන් කරගන්නේනම් මැනවි.

 මනෝහාරි පුංචිවෙඩික්කාරගේ